Nerede la herkes? Hiçbir şey görünmüyor timelineda.

Bazen çok aşırı sıkılıyorum. Sıklığı bazenden biraz daha fazla olabilir. Bazenden biraz daha fazla her şey çok anlamsız geliyor.

Bir süredir annemin Türk dizilerine maruz kalıyorum. Senaryolarda normal bir iletişim yok. Tüm karakterler bağırarak konuşuyor. Diyaloglar tehdit ve demagojiden ibaret. Neden böyle bir kültürü inşa etmek tercih edilir ki 🤔

Eskiden çevremdeki insanlarda entellektüel birikimi çok önemserdim şimdi anlıyorum ki nezaket, yakınlık ve paylaşım çok daha önemli.

İstifayı kutladık 😅

Bugün istifa ettim çok emekler ve çokça da çilelerle dolu akademik hayatımdan. Düşüncesine önem verdiklerim tarafından onore edilmiş bir hüzün yaşıyorum. Tarifi zor bir his. Savaştan çıkmış ve ölmemiş gibiyim. Galip mi geldim, sanmam ama yenik hiç değilim. Garip.

Blablalar içinde yalnız olmak diyelim buna. Ne diyorlar hiç anlamıyorum.

Kalabalıklar içinde yalnız olmaktan, çok da kalabalık içinde olmadan yalnız olmaya terfi etmiş bulunmaktayım.

Türkiye'yi terk etme nedenlerimden belki de en büyüğü buyken buraya da yazayım ki unuttukça bakayım: nezaketten uzak, kaba saba veya özensiz davranışları hayatımda istemiyorum!

Aidiyet hissi yükleniyor.. zamanla ve emekle ve bir tutam kederle.

Bluesky?