یه جایی وایسادم که نمی‌دونم چی درسته. باید چیکار کنم. یه جایی از ندونستم هیچی و هیچ حسی نداشتن وایسادم که با خودم میگم ای‌کاش عصبانی بودم، ای‌کاش یه حسی داشتم، هرچی.
هیچ مطلق، مبهوت و خیره به دیوار
آخرین باری که اینجوری هیچ حسی نداشتم رو نمی‌خوام یادم بیاد. اون روزای تاریک رو نمق‌خوام دوباره یادم بیاد

تا امروز از دنیال کردن اخبار و خوندن و دیدنشون فرار کردم؛ زندگی عادی خودم رو داشتم. می
رفتم سرکار میومدم با خونه تازه اسباب‌کشی کرده خودم رو سرگرم می‌کردم و حرفی هم نمی‌زدم. دلم نمی‌خواست بدونم و باور کنم. منب که از ۷ سالگی، از زمانی که جنگ عراق و ایران اتفاق افتاد همیشه ترس از جنگ داشتم و دارم/

توی این روزها بیشتر از همیشه ساکتم؛ هر حرفی با حجمه‌ای از بیرون مواجه می‌شه که با خودت فکر می‌کنی برای چی حرف بزنم؟ که تهش بشنوم تحت تاثیر پروپاگاندای ج‌ا قرار گرفتم و کشتار آدم‌ها رو انقدر دیدیم این چند سال که عادی سازی شده برام و انتظاری نمیره زندگی عادی رو دنبال می‌کنیم

دوستان اگر کسی نتونسته با خانواده‌ش در ارتباط باشه یا نیاز به هرکمکی هست بگید، من کمکی بربیاد ازم انجام میدم
زنگ می‌زنم بهشون یا اگر لازمه برم سر بزنم یا هرچیزی بهم بگید

بعد از ۱۳ روز نداشتن هیچ دسترسی به اینترنت

ولی واقعا رسانه هم چیز عجیبیه
همین رو اگر شی جین پینگ یا پوتین کرده بودن می‌شدن تروریست و دخالت در امور کشورها ولی برای ترامپ میشه آزادی بخشی :)))))))

خیلی سال بود که فکر می‌کردم از خبر «دستگیری در مهمانی» عبور کردیم. آخرین باری که اینو شنیدم برای زمان فیسبوک بود که با فیلترشکن وصل می‌شدیم بعد می‌زدن «عکس بی‌حجاب هدیه تهرانی در پارتی شبانه».
این روزا چه چیزایی نمی‌بینیم. هرروز سراسر شگفتی

شاید باورتون نشه وسط این روزای سوپر تخمی و گرما این وضعیت، درحالی که دارم میرم سرکار شلوارم گیر کرد به یه فلزی توی تاکسی و در کونم پاره شد، افقی به اندازه ۶ سانت
من جدا دیگه چیزی یرای از دست دادن ندارم

توی این مدت ۱۲ روز برای اینکه خواهرم و اون مرد اون سر دنیا نگران نشن، بیشتر از اونچه که توی اخبار می‌خونند غمگین نشن، خودمون رو عادی نشون می‌دادیم، حالا مامان و بابا به واسطه اینکه اینترنت نداشتن کمتر ولی من بیشتر
و انقدر این رو نشون می‌دادی که باورت می‌شد باید عادی باشه همه چیز
الان بعد گذشت دو روز

دیشب سیاه‌ترین شب تهران‌ بود
من خونه‌ام منطقه ۷ بود و همینجور زنگ می‌زدند تخلیه کن و به این فکر می‌کردم تخلیه کنم کجا برم؟
اصلا تخلیه کن و بعدش کجا برگردم؟

پارسال همین موقع، عزیزی از دست داده بودم و همین حال مرگ و زندگی توی مه رو داشتم و فقط کارم گریه بود
امسال این موقع هم همون حال رو دارم و به عزیزانم فکر می‌کنم که دیگه کی فرصت میشه ببینمشون

از امروز صبح فقط به این فکر می‌کنم که بازم می‌تونم اون مرد و خواهرم رو ببینم؟ دیگه کی دوباره می‌تونیم دور هم جمع بشیم؟

دوستان اگر اینجا کسی هست که از خانواده‌ش نمی‌تونه خبر بگیره اگر به من اعتماد دارید و‌ دوست داشتید، من اینترنت دارم و می‌تونم این کار رو انجام بدم
بهم بگید هرکمکی بربیاد حتما انجام میدم❤️

این کاربر از کارمند سنتی به کارمند لوکسوری تغییر کاربری داد.
فقط قراره طی یک ماه آینده پاره بشه که مهم نیست.

اشخاص از آنچه در آیینه می‌بینید ادایی‌تر هستند.

درمورد یه چیزی یه حدسی می‌زنم ولی هی این حدس پررنگ و کمرنگ می‌شه.
زمان مشخص می‌کنه به‌زودی ولی اگر درست باشه باید بگم چه حس ششمی دوستان. چه حس ششمی👌🏻

در حالی که کارفرما خودش رو هفته پیش جر داد سر ساعتی که می‌گم اینجا حضور داشته باشید، من همچنان با تاخیرهای یک ساعته دارم میرم
خدای محمد کنه آخر سالی یه رزق و روزی بمونه برام