doc : https://docs.google.com/document/d/1DNacUPTKxckVXyjbu0Om0AI0NkP_1bSCCEJs0No133w/edit?usp=sharing
#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2
常世 祈里 | Tokoyo Inori
— year 2 | Judo Club.
Doc : Bio
(talk / co-op / role-play / dm 24/7)
⚠️ TW: บา/ดแผลเลือ.ดออก
วันที่ฝนสีชาดได้ร่วงโรย
‘ ชิ…ใกล้ได้กลับบ้านซะแล้วเชียว ’
‘ ไหนต้องไปซื้ออาหารแมวต่ออีก…จะมีร้านเปิดไหมนะ? ‘
( ฝากงานหลังจากที่ไม่ได้ลงสีมานานแสนนานค่า💖 )
⚠️ TW: บา/ดแผลเลือ.ดออก
วันที่ฝนสีชาดได้ร่วงโรย
‘ ชิ…ใกล้ได้กลับบ้านซะแล้วเชียว ’
‘ ไหนต้องไปซื้ออาหารแมวต่ออีก…จะมีร้านเปิดไหมนะ? ‘
( ฝากงานหลังจากที่ไม่ได้ลงสีมานานแสนนานค่า💖 )
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลปิด w/ @reisetsuomtk.bsky.social ]
สายฝนสีชาดที่เริ่มโปรยปรายลงมา ในตอนแรกเธอแค่จะออกมาหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายภายในป่าซักเล็กน้อย ปกติเธอเองก็ชอบฝนอยู่หรอก เพียงแต่นี่ดูไม่เหมือนกับในทั่วไปนี่สิ
หญิงสาวเหลือบไปเห็นบ้านที่ดูแล้วคงจักไม่มีใครอาศัยมาอยู่นานแล้ว ลองเคาะดูก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใด ๆ เธอจึงถือวิสาสะเชิญตัวเอง
+
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลปิด w/ @reisetsuomtk.bsky.social ]
สายฝนสีชาดที่เริ่มโปรยปรายลงมา ในตอนแรกเธอแค่จะออกมาหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายภายในป่าซักเล็กน้อย ปกติเธอเองก็ชอบฝนอยู่หรอก เพียงแต่นี่ดูไม่เหมือนกับในทั่วไปนี่สิ
หญิงสาวเหลือบไปเห็นบ้านที่ดูแล้วคงจักไม่มีใครอาศัยมาอยู่นานแล้ว ลองเคาะดูก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใด ๆ เธอจึงถือวิสาสะเชิญตัวเอง
+
[ วันฝนสีชาด ]
เขาตื่นมาตอนเย็นด้วยความอึดอัดและชุ่มไปด้วยเหงื่อ
แต่กระนั้นร่างกายเขากลับหนาวสั่น
ผลจากการนอนไม่หลับและฝันร้ายติดต่อกันหลายวัน
วันนี้จึงลาป่วยอยู่บ้าน
ท้องฟ้าเป็นสีแดงแบบที่มันไม่ควรจะเป็น
ยิ่งมองยิ่งทำให้รู้สึกแย่
[ วันฝนสีชาด ]
เขาตื่นมาตอนเย็นด้วยความอึดอัดและชุ่มไปด้วยเหงื่อ
แต่กระนั้นร่างกายเขากลับหนาวสั่น
ผลจากการนอนไม่หลับและฝันร้ายติดต่อกันหลายวัน
วันนี้จึงลาป่วยอยู่บ้าน
ท้องฟ้าเป็นสีแดงแบบที่มันไม่ควรจะเป็น
ยิ่งมองยิ่งทำให้รู้สึกแย่
ระหว่างวิ่งไปโรงเรียนเธอเร่งฝีเท้าเผื่อไปให้ทันคาบเรียนแรก ด้วยความเร่งรีบพร้อมฝนประหลาดที่ตกเป็นสีแดงทำให้เธอเผลอลื่นตะไคร่น้ำในแอ่งไปด้านหน้าอย่างจัง
“อุค!!?”
“ฮือออวันนี้ต้องโดนคนที่บ้านดุแหงเลย…”
เหมือนวันนี้คุณจะไม่เห็นเธอในคาบเรียนช่วงเช้านะ
ระหว่างวิ่งไปโรงเรียนเธอเร่งฝีเท้าเผื่อไปให้ทันคาบเรียนแรก ด้วยความเร่งรีบพร้อมฝนประหลาดที่ตกเป็นสีแดงทำให้เธอเผลอลื่นตะไคร่น้ำในแอ่งไปด้านหน้าอย่างจัง
“อุค!!?”
“ฮือออวันนี้ต้องโดนคนที่บ้านดุแหงเลย…”
เหมือนวันนี้คุณจะไม่เห็นเธอในคาบเรียนช่วงเช้านะ
[TW:เปิดพุงนิดหน่อย|หัวกระโหลก]
[เหตุการณ์ฝนสีชาด]
— ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำสีของมันกลับดูราวกับเลือดที่ล่วงตกจากท้องฟ้า
เขาที่ออกมาทำภารกิจสอดแนมในชุดนักเรียน ไม่ได้มีมาบุติดตัวออกมาหากเดินต่อไปก็คงจะอันตราย ก็จำเป็นต้องวิ่งฝ่าหาที่หลบพักพิง
แต่ทว่า ท้องถนนที่ดูจะไม่มีคน..กลับมีเสียงของหญิงสาวพร่ำร้อง
‘ช่วยด้วย ช่วยด้วย’
เสียงกระซิบแหบพร่าและน่าขนลุก
+
“แด่เธอผู้ไม่อาจกล่าวคำอำลา“
”ขอมอบเพลงรักให้แม้โลกจะทุกข์เหลือทน“
คานาอุ โทโร | 叶雨灯籠
อาจารย์วิชาดนตรีสากล
Doc: in bio
“แด่เธอผู้ไม่อาจกล่าวคำอำลา“
”ขอมอบเพลงรักให้แม้โลกจะทุกข์เหลือทน“
คานาอุ โทโร | 叶雨灯籠
อาจารย์วิชาดนตรีสากล
Doc: in bio
cr. Pretty Good Job [FB]
cr. Pretty Good Job [FB]
(รูปปักหมุดใบโคยังไม่มาขอส่งรูปแย้โกะเข้ามาในอ้อมอกอ้อมใจก่อนนะคะ)
(รูปปักหมุดใบโคยังไม่มาขอส่งรูปแย้โกะเข้ามาในอ้อมอกอ้อมใจก่อนนะคะ)
ในเวลาวิกาลของวันธรรมดาของเขาหลังจากเสร็จกิจสังสรรพบปะหาข้อมูล เขาได้แยกตัวออกมาเพื่อจะกลับไปพักผ่อน แต่เจ้าคุณบุญหัว เขาอาจจะกินน้ำเยอะไปหน่อบจึงจำเป็นต้องแวะเข้าห้องน้ำสาธาณะไปก่อน
แน่นอนว่าเขายังไม่รู้เหตุนักจึงได้ปลดทุกข์ปลดสุขอะไรของเขาไป
จนกระทั้งรู้สึกได้บางอย่างจึงได้หันไปมองต้นทางพร้อม quick time event ปรากฎต่อหน้า
ในเวลาวิกาลของวันธรรมดาของเขาหลังจากเสร็จกิจสังสรรพบปะหาข้อมูล เขาได้แยกตัวออกมาเพื่อจะกลับไปพักผ่อน แต่เจ้าคุณบุญหัว เขาอาจจะกินน้ำเยอะไปหน่อบจึงจำเป็นต้องแวะเข้าห้องน้ำสาธาณะไปก่อน
แน่นอนว่าเขายังไม่รู้เหตุนักจึงได้ปลดทุกข์ปลดสุขอะไรของเขาไป
จนกระทั้งรู้สึกได้บางอย่างจึงได้หันไปมองต้นทางพร้อม quick time event ปรากฎต่อหน้า
"คุณพ่อ?"
"นาโอะจัง?"
"พี่นางิ—?"
"อ่า— แค่ฝันร้ายหรอกเหรอ"
...
ทุกอย่างปกติดี
…
แต่ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ?
[Nozomi' Story]
docs.google.com/document/d/1...
⚠️มี CW / TW ในแท็บที่สองของเอกสาร⚠️
"คุณพ่อ?"
"นาโอะจัง?"
"พี่นางิ—?"
"อ่า— แค่ฝันร้ายหรอกเหรอ"
...
ทุกอย่างปกติดี
…
แต่ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ?
[Nozomi' Story]
docs.google.com/document/d/1...
⚠️มี CW / TW ในแท็บที่สองของเอกสาร⚠️
[โรลเปิด]
"แค่ก- !"
ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม
เวียนหัวจัง ...
[โรลเปิด]
"แค่ก- !"
ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม
เวียนหัวจัง ...
#OMTKss2_Roleplay
หลังจากที่มีการประกาศภารกิจพิเศษ เขาก็เดินสำรวจตามบริเวณบ้านเรือนที่พักอาศัยแถวนั้น
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฎขึ้นตรงหน้า ร่างสีเขียวตัวเล็กกำลังหยิบแตงกวาที่ใครไม่รู้มาวางไว้
“ห้ะ”
ทำไมมีกัปปะอยู่แถวนี้ฟะ
#OMTKss2_Roleplay
หลังจากที่มีการประกาศภารกิจพิเศษ เขาก็เดินสำรวจตามบริเวณบ้านเรือนที่พักอาศัยแถวนั้น
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฎขึ้นตรงหน้า ร่างสีเขียวตัวเล็กกำลังหยิบแตงกวาที่ใครไม่รู้มาวางไว้
“ห้ะ”
ทำไมมีกัปปะอยู่แถวนี้ฟะ
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด | แยกรูท
เพราะการขอความร่วมมือจากโรงเรียน คันซากิจึงเลือกทิ้งหลายๆอย่างเพื่อมาตามสืบหาบางสิ่งที่พอจะเป็นประโยชน์
ซึ่งระหว่างทางที่เดินไปตามความรู้สึกของพลังวิญญาณ เขาก็ได้ยินกุกกัก ราวกับมีบางอย่าง เขาจึงตัดสินใตเข้าไปดูก็พบกับ
"หา一 เอาจริงดิ?"
"กัปปะเนี่ยนะ!?"
+
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด | แยกรูท
เพราะการขอความร่วมมือจากโรงเรียน คันซากิจึงเลือกทิ้งหลายๆอย่างเพื่อมาตามสืบหาบางสิ่งที่พอจะเป็นประโยชน์
ซึ่งระหว่างทางที่เดินไปตามความรู้สึกของพลังวิญญาณ เขาก็ได้ยินกุกกัก ราวกับมีบางอย่าง เขาจึงตัดสินใตเข้าไปดูก็พบกับ
"หา一 เอาจริงดิ?"
"กัปปะเนี่ยนะ!?"
+
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด | 16.00 l /w @makotoo-omtk.bsky.social ]
คดีตามหาคนในเมืองยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
นักเรียนโรงเรียนโอมากะโทคิ
ก็มาช่วยกันสืบคดีนี้
หากแต่ว่า
"...."
นักเรียนชายชั้นปี2 ของโรงเรียนในชุดทำภารกิจเดินสำรวจในเมืองช่วงกลางวัน
สะดุดตากับบางสิ่งที่พวกเขาคิดว่าไม่เคยเจอมาก่อน หน้าร้านสาเกแห่งหนึ่ง
+
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด | 16.00 l /w @makotoo-omtk.bsky.social ]
คดีตามหาคนในเมืองยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
นักเรียนโรงเรียนโอมากะโทคิ
ก็มาช่วยกันสืบคดีนี้
หากแต่ว่า
"...."
นักเรียนชายชั้นปี2 ของโรงเรียนในชุดทำภารกิจเดินสำรวจในเมืองช่วงกลางวัน
สะดุดตากับบางสิ่งที่พวกเขาคิดว่าไม่เคยเจอมาก่อน หน้าร้านสาเกแห่งหนึ่ง
+
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด|เวลา17:36|บ้านร้างสักทีในโซนหมูบ้านไร่นา]
@reisetsuomtk.bsky.social
มาโกโตะกับโคอิจิที่อยู่ในชุดภารกิจได้หยุดฝีเท้าลง ก่อนจะตั้งใจฟังเสียงบางอย่าง เป็นเสียงโหยหวนในยามโพล้เพล้ พวกเขาค่อยๆเดินตามเสียงไป จนกระทั่งไปเจอกับบ้านหลังนึง
"เสียงมันมาจาก...บ้านหลังนี้?"
มาโกโตะและโคอิจิเดินก้าวเข้าไปในตัวบ้านที่เก่า
+
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด|เวลา17:36|บ้านร้างสักทีในโซนหมูบ้านไร่นา]
@reisetsuomtk.bsky.social
มาโกโตะกับโคอิจิที่อยู่ในชุดภารกิจได้หยุดฝีเท้าลง ก่อนจะตั้งใจฟังเสียงบางอย่าง เป็นเสียงโหยหวนในยามโพล้เพล้ พวกเขาค่อยๆเดินตามเสียงไป จนกระทั่งไปเจอกับบ้านหลังนึง
"เสียงมันมาจาก...บ้านหลังนี้?"
มาโกโตะและโคอิจิเดินก้าวเข้าไปในตัวบ้านที่เก่า
+
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด | แยกรูท
เนื่องจากประกาศของโรงเรียนที่ขอความร่วมมือในการช่วยเหลือจากนักเรียน มิโฮะจึงออกมาเดินสำรวจบริเวณรอบๆเมือง
'แถวๆนี้รึเปล่านะ...'
คิดในใจพลางเดินต่อไป ก่อนสายตาไปสะดุดเข้ากลับชาวบ้านกลุ่มหนึ่งและภูติผี(?) ที่เหมือนกำลังจะทำร้ายคน
"อ๊ะ หยุดเลยนะคะ!" มิโฮะตะโกนจนทำให้ผี(?)ตนนั้นสะดุ้ง
+
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด | แยกรูท
เนื่องจากประกาศของโรงเรียนที่ขอความร่วมมือในการช่วยเหลือจากนักเรียน มิโฮะจึงออกมาเดินสำรวจบริเวณรอบๆเมือง
'แถวๆนี้รึเปล่านะ...'
คิดในใจพลางเดินต่อไป ก่อนสายตาไปสะดุดเข้ากลับชาวบ้านกลุ่มหนึ่งและภูติผี(?) ที่เหมือนกำลังจะทำร้ายคน
"อ๊ะ หยุดเลยนะคะ!" มิโฮะตะโกนจนทำให้ผี(?)ตนนั้นสะดุ้ง
+
#OMTKss2_Roleplay
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
มินาโมโตะ โทวกะกำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนหลายคนที่กำลังสอบถามเรื่องราวที่มีการหายตัวไปอย่างปริศนาอยู่ เธอใช้พัดทองเหลืองคู่ใจพัดลมเบาๆ ขณะฟังข้อมูล
จากนั้นก็เดินแยกไปทางใดทางหนึ่งที่ยังไม่มีคนไปโดยมี [คุณ] ตามมา...
"หลายอย่างชี้ชัดว่าเป็นฝีมือของโยวไค...
แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะได้พบเบาะแสแบบนี้นะคะเนี่ย"
#OMTKss2_Roleplay
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
มินาโมโตะ โทวกะกำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนหลายคนที่กำลังสอบถามเรื่องราวที่มีการหายตัวไปอย่างปริศนาอยู่ เธอใช้พัดทองเหลืองคู่ใจพัดลมเบาๆ ขณะฟังข้อมูล
จากนั้นก็เดินแยกไปทางใดทางหนึ่งที่ยังไม่มีคนไปโดยมี [คุณ] ตามมา...
"หลายอย่างชี้ชัดว่าเป็นฝีมือของโยวไค...
แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะได้พบเบาะแสแบบนี้นะคะเนี่ย"
( มาแปะใบโคของเจ้าอีกกาแปลก จำนวนมากสามารถเล่นกวนแกได้เลยตามสถานการณ์ผปค.ชิวส่วนน้องขี้รำคาญ55555 )
🔃 : ช่วยหาคนให้อาหาร
❤️ : เดี๋ยวทัก DM ไปครับ
( มาแปะใบโคของเจ้าอีกกาแปลก จำนวนมากสามารถเล่นกวนแกได้เลยตามสถานการณ์ผปค.ชิวส่วนน้องขี้รำคาญ55555 )
🔃 : ช่วยหาคนให้อาหาร
❤️ : เดี๋ยวทัก DM ไปครับ
“ จบสักทีน้า— ”
“ เห้ออออ—-”
“ จบสักทีน้า— ”
“ เห้ออออ—-”
#OMTK_commuSS2
”เรียกฟุริก็ได้ค่ะ“
“ฉันไม่ยอมให้เมนูพิเศษประจำโรงเรียนหายไปหรอกนะคะ!”
“ถ้าชอบอาหารโรงเรียน ฉันจะให้ในราคาพิเศษเลยค่ะ“
—-
🌸彩花 • 芙麗明羽 ~ อายะกะ ฟุริมินโกะ
NPC | ศิษย์เก่า-นักศึกษามหาลัย-ผู้ช่วยแม่ครัวโรงอาหารโรงเรียน(บางครั้ง)
—-
Co,role : Dm24/7
Doc : docs.google.com/document/d/1...
#OMTK_commuSS2
”เรียกฟุริก็ได้ค่ะ“
“ฉันไม่ยอมให้เมนูพิเศษประจำโรงเรียนหายไปหรอกนะคะ!”
“ถ้าชอบอาหารโรงเรียน ฉันจะให้ในราคาพิเศษเลยค่ะ“
—-
🌸彩花 • 芙麗明羽 ~ อายะกะ ฟุริมินโกะ
NPC | ศิษย์เก่า-นักศึกษามหาลัย-ผู้ช่วยแม่ครัวโรงอาหารโรงเรียน(บางครั้ง)
—-
Co,role : Dm24/7
Doc : docs.google.com/document/d/1...
เมื่อจบภารกิจและการเรียนกลับมาปกติ
ก่อนเปิดเรียนไคโตะเองก็แอบมุ่งทําไรสักอย่างแทนที่จะพักผ่อน และในเช้าวันรุ่งขึ้นนั้นเอง:
“ เหนื่อยกันหน่อยนะครับทุกคน ผมทําข้าวปั้นกับไดฟุกุมาให้ทุกคนด้วยครับ!“
”เติมพลังๆ :>”
ไคโตะเข้าห้องเรียนมาพร้อมกับถุงห่อกล่องสองกล่อง กล่องนึงมีข้าวปั้นและอีกกล่องที่มีไดฟุกุหลากไส้
(แวะมารับของเติมพลังกับไคโตะได้นะครับเพื่อนๆ✨)
เมื่อจบภารกิจและการเรียนกลับมาปกติ
ก่อนเปิดเรียนไคโตะเองก็แอบมุ่งทําไรสักอย่างแทนที่จะพักผ่อน และในเช้าวันรุ่งขึ้นนั้นเอง:
“ เหนื่อยกันหน่อยนะครับทุกคน ผมทําข้าวปั้นกับไดฟุกุมาให้ทุกคนด้วยครับ!“
”เติมพลังๆ :>”
ไคโตะเข้าห้องเรียนมาพร้อมกับถุงห่อกล่องสองกล่อง กล่องนึงมีข้าวปั้นและอีกกล่องที่มีไดฟุกุหลากไส้
(แวะมารับของเติมพลังกับไคโตะได้นะครับเพื่อนๆ✨)
20:34 | สวนสาธารณะ
อุณหภูมิค่อย ๆ ลดลงจนชวนให้รู้สึกหนาวเนห็บ หญิงสาวผมสีแสดเป็นเอกลักษณ์นั่งตากลมอยู่ที่ม้านั่งบริเวณหนึ่งของสวนคนเดียว
ดูเหมือนเธอจะคิดถึงบ้านเกิดจนต้องออกมาหาอะไรทำข้างนอก
ถ้า ‘คุณ’ จมูกดีมากพอคงจะรู้ได้ไม่ยากว่าเครื่องดื่มในแก้วเก็บความเย็นคือสาเกชั้นเลิศ และดูเหมือนมันจะหายไปกว่าครึ่งแล้ว
“เกียวโตมีพวกแยงกี้น้อยจังเลยนะ—”
20:34 | สวนสาธารณะ
อุณหภูมิค่อย ๆ ลดลงจนชวนให้รู้สึกหนาวเนห็บ หญิงสาวผมสีแสดเป็นเอกลักษณ์นั่งตากลมอยู่ที่ม้านั่งบริเวณหนึ่งของสวนคนเดียว
ดูเหมือนเธอจะคิดถึงบ้านเกิดจนต้องออกมาหาอะไรทำข้างนอก
ถ้า ‘คุณ’ จมูกดีมากพอคงจะรู้ได้ไม่ยากว่าเครื่องดื่มในแก้วเก็บความเย็นคือสาเกชั้นเลิศ และดูเหมือนมันจะหายไปกว่าครึ่งแล้ว
“เกียวโตมีพวกแยงกี้น้อยจังเลยนะ—”