کسانی که کنارشون می‌ایستم چرا. در تقبیح و تمسخر کسانی هم که بهشون می‌گفتم توهم توطئه دارید بیشتر تأمل می‌کنم.

یه تلفات جانبی بی‌اهمیته و تا جایی که می‌شه باید چاسه مقابله با امپریالیسم خرجش کرد من رو به این نتیجه رسونده که مطلقاً قطب‌نمای اخلاقی و ارزش بنیادینی وجود نداره براشون. چند استثنا که اثرگذاری‌شون قابل قیاس با عمق فاجعه‌ی عملکردشون نیست هم باعث نمی‌شه نظرم رو عوض کنم. تجدید نظری در ارزش‌هام نکردم ولی در

خواهش می‌کنم.

این رو من گرفتم و به نظرم با تستی که کردم بد نبود و به قیمتش می‌ارزید.
a.co/d/8TRKgLw

موارد جالب توش خیلی زیاده. به نظرم واضحه که داره چریک‌های ماگایی شاخه اقلیت رو کلید می‌زنه و بحث اصلاً بازگشت از ایده‌ها نیست.

اگه کیفیت مکالمه‌ی معمولی اوکیه به مدل‌های سونی هم یه نگاه بندازین.

دانتان جاهای بخصوصی هستن که پاتوقن. حومه‌ها ندرتاً شلوغ باشن.

آخه مدعیان می‌گن همه‌چی بسته است و مثل شهرهای متروکه‌ی فیلم‌های وسترن بوته‌ی خار از وسط صحنه رد می‌شه.

چه مغازه‌ای؟ خرید مرید آره. ولی کافه و رستوران و بزن و بکوب و مسخرگی هستن همه.

من هم در تأیید حرفت گفتم.

دنیا بدون چارلی کرک قطعاً جای بهتریه. یکی دیگه هم فکر می‌کنه دنیا بدون من جای بهتریه. اوکیه تا موقعی که جدی نزنیم همدیگه رو بکشیم. این که با قتل و ترور مخالف باشیم دلیل نمی‌شه واسه مرگ همچین جرثومه‌ای عزاداری کنیم. به هیچ وجه جشن نمی‌گیرم ولی فقدانی هم احساس نمی‌کنم.

بعد به همین هم راضی نیستن و با یه حالت مرحوم گه خورده‌ای دارن از آدم ضدیهود پوتین‌خواه انزواگرا شمایل سمپات براندازی ج.ا درست می‌کنن.

وضعیت کثافتیه. به مغز و دستگاه گوارش صدمات جبران‌ناپذیر می‌زنه.

تازه اون‌جاها فرهنگه. این‌جا یه مسأله تراکمه. اتفاقاً جاهای شلوغ یکشنبه‌ها هم بازن. تا دیروقت هم بازن. مشکل‌شون اینه که بلد نیستن راستش. می‌گن چرا تمام خیابون‌های حومه‌های این‌جا شبیه برِ خیابون فرجام نیست.

🖤🫂

کدوم سرش بسته بود؟ دیگه سربازتر از این هم مگه می‌شد گفت؟:)))